وصيت ^{نامه مولانا}

شما را وصيت مي کنم به ترس از خدا در نهان و عيان
و اندک خوردن و اندک خفتن و اندک گفتن و
کناره گرفتن از جرم و جريت­ها و مواظبت بر روزه
و نماز برپا داشتن و فرونهادن هواهاي شيطاني
و خواهش­هاي نفساني و شکيبايي بردرشتي مردمان
و دوري گزيدن از همنشيني با احمقان و نابخردان و سنگدلان
و پرداختن به همنشيني با نيکان و بزرگواران همانا بهترين
مردم کسي است که براي مردم مفيد باشد و بهترين گفتار کوتاه
و گزيده است و ستايش از آن خداوند يگانه است.

مستانه شد حدیثش پیچیده شد زبانش

آن کس که مست گردد خود این بود نشانش

من مستم و نترسم از چوب شحنگانش

برجه بگیر زلفش درکش در این میانش

جان بر سرش فشانم پرزر کنم دهانش

وان شیوه هاش یا رب تا با کیست آنش

بگذر ز نقش و صورت جانش خوشست جانش

پس این جهان مرده زنده ست از آن جهانش بدرود